FANDOM


Ciężki niszczyciel klasy Regnator
Dane produkcyjne
Producent Stocznie NavCon
Linia produkcyjna Projekt Młot Gniewu
Model Ciężki niszczyciel klasy Regnator
Klasa Niszczyciel
Dane techniczne
Długość 4800 metrów
Generator mocy Reaktor kolizyjny
Pole siłowe Wyekwipowane
Pancerz Pancerz atrastalowy z pokrywą dyfrakcyjną
Systemy namierzania Wyekwipowane
Uzbrojenie 180 ciężkich dział fotonowych
120 ciężkich dział zwojowych
1 superciężkie zwojowe działo szynowe
100 działek obrony punktowej
24 wyrzutnie torped
Kontyngent 144 myśliwce
Załoga 90000
Zapasy 3 lata
Zastosowanie
Przynależność Konfederacka Marynarka
Rola Ciężki okręt bojowy
Okręt dowodzenia
Superbroń
Wprowadzenie 2636

Ciężki niszczyciel klasy Regnator to rezultat Projektu Młot Gniewu, zaprojektowany dla Konfederackiej Marynarki ciężki niszczyciel uzbrojony w superbroń zdolną zagrozić najpotężniejszym okrętom wojennym wroga.

Opis

Ciężki niszczyciel klasy Regnator to największy oraz najpotężniejszy okręt wojenny posiadany przez Konfederacką Marynarkę w trzydziestym drugim wieku. Przy 4800 metrach czterokrotnie dłuższy niż niszczyciel klasy Praetor, statek ten posiadał około ośmiokrotnie większą siłę ognia, a także superciężkie zwojowe działo szynowe, które zapewniło Regnatorom kluczową rolę w trakcie licznych gigantycznych bitew kosmicznych stoczonych z Mechatronami w trakcie Nowej Czystki Maszyn.

Kadłub okrętu, szczególnie jego przednią część, wzorowano na grocie strzały. Rozszczepiony wzdłuż górnej wewnętrznej krzywizny, front Regnatora uzbrojony był w liczne baterie dział plazmowych oraz zwojowych. Wewnątrz rozszczepienia, tuż ponad czubkiem grotu znajdował się wylot lufy superciężkiego działa. Powyżej znajdowała się seria wyrzutni torped, aż po mostek umieszczony na szczycie wgłębienia, pomiędzy załomami ogromnych płyt pancerza. Cztery działka obrony punktowej otaczały mostek, by bronić go przed atakami wrogich myśliwców. Od spodu grotu, mniej więcej w dwóch trzecich jego długości, znajdowało się duże prostokątne wycięcie głównego hangaru. Środkowa część kadłuba miała kształt prostopadłościanu, również uzbrojonego w rzędy dział. Godnym uwagi jest, iż część z nich umieszczona była na zaokrąglonych przybudówkach u góry i u dołu superstruktury, co umożliwiało tym działom strzelanie ponad bądź poniżej krzywizn grotu strzały przedniej części kadłuba. Pomiędzy tymi przybudówkami umieszczone były wrota hangarów pomocniczych, jedne po każdej burcie. Rufa Regnatora była klocowata wedle standardów KM. Wyposażono ją w dwa rzędy po cztery silniki główne oraz dwa rzędy po trzy silniki pomocnicze pomiędzy nimi.

Sumarycznie, ciężki niszczyciel klasy Regnator posiadał sumarycznie 300 ciężkich dział fotonowych oraz zwojowych. Dzięki przemyślanemu rozstawieniu licznych obrotowych wieżyczek okręt mógł koncentrować naprawdę pokaźną siłę ognia niemal pod każdym kątem, a w szczególności na obiektach znajdujących się naprzeciw dziobu. Jedynie słabo uzbrojona rufa wymagała eskorty mniejszych jednostek aby wesprzeć zamontowane tam systemy obrony punktowej. 24 wyrzutnie torped stanowiły poważne zagrożenie dla mniejszych, bardziej zwrotnych okrętów wroga. Najistotniejszym elementem bojowego wyposażenia Regnatora było jednak superciężkie zwojowe działo szynowe. Rozpędzony wzdłuż dwóch naelektryzowanych szyn, oraz dodatkowo wypychany przez pole magnetyczne wytwarzane przez otaczające je solenoidy przewodzący prąd ferromagnetyczny pocisk kinetyczny osiągał prędkości stanowiące znaczny ułamek prędkości światła. Ważący 2000 ton pocisk ferromagnetyczny osiągał prędkość wylotową bliską 240 000 km/s (80% prędkości światła). Wynosząca 5,75×1022 J energia kinetyczna wystarczyła, żeby pokonać potężne bariery kinetyczne, a następnie wywołać katastrofalne uszkodzenia po kolizji z kadłubem bardzo dużego okrętu bojowego. To właśnie ta superbroń potrafiła samodzielnie zagrozić nawet Kosmicznym Molochom. Okręt chroniły niezwykle mocne pola energetyczne oraz cząsteczkowe. Ponadto, rewolucyjny pancerz atrastalowy z pokrywą dyfrakcyjną również wykazywał imponującą odporność na bezpośrednie trafienia nawet z ciężkich dział.

Ze względu na ogromne zapotrzebowanie na energię, Regnator zasilany był przez rewolucyjny reaktor kolizyjny, który generował moc poprzez zderzanie i anihilowanie materii oraz antymaterii. Utrzymywane w ryzach przez potężne pola elektromagnetyczne dwie przeciwstawne formy materii wydzielały po kolizji ilości energii dwa rzędy wielkości większe od najnowocześniejszych reaktorów fuzyjnych. Dzięki temu niszczyciel dysponował mocą wystarczająca zarówno dla konwencjonalnych systemów uzbrojenia, tarcz, napędu, podstawowych systemów użytkowych jak i, przede wszystkim, superciężkiego działa.

Ciężki niszczyciel klasy Regnator przewoził aż 144 myśliwce klasy Venator, które chroniły gigantyczny okręt przed bombowcami wroga. Co więcej, w przypadku przeprowadzania inwazji niszczyciel mógł również przenieść na swym pokładzie kompletny pułk armii, wraz z wyposażeniem oraz pojazdami.

Historia

W obliczu Kosmicznych Molochów oraz Gwiazd Bojowych wytoczonych przez armadę Mechatronów w trakcie Wojen o Hegemonię, Konfederacka Marynarka potrzebowała znaleźć właściwą odpowiedź na równie potężne jednostki. Nawet formacje niszczycieli klasy Praetor nie były w stanie sprostać im bez ponoszenia znacznych strat. Wobec tego, mimo iż aktualna doktryna floty domagała się okrętów wydajnych acz względnie niewielkich, postanowiono zaprojektować zupełnie nowy statek godny stawić czoła superciężkim okrętom Mechatronów. Tak powstał Projekt Młot Gniewu.

Przez siedem lat po zakończeniu Wojen o Hegemonię, naukowcy oraz inżynierowie Konfederacji analizowali dane zebrane podczas konfliktu aby rozwinąć nowe technologie. Przełomowe odkrycia dokonane w tamtym okresie umożliwiły zaprojektowanie najpotężniejszego okrętu wojennego jakim kiedykolwiek dysponowała Konfederacka Marynarka: ciężkiego niszczyciela klasy Regnator. Ostatnie schematy sfinalizowano w roku 2635, niedługo przed rozpoczęciem się Nowej Czystki Maszyn. Wkrótce potem podjęto konstrukcję kilku pierwszych jednostek, które weszły do czynnej służby w 2636. Pierwotnie wyprodukowano cztery ciężkie niszczyciele. W późniejszej fazie konfliktu skonstruowano kolejne dwa.

Znane okręty

  • Krzyżowiec
  • Lanca
  • Młot Gniewu
  • Suweren
  • Tyran
  • Zbawiciel

Pojawienia

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki