FANDOM


Technologia elektromagnetyczna stanowi fundamentalny element rozwiązań technologicznych stosowanych przez Konfederację Iliard. Elektromagnes wytwarza silne pole magnetyczne gdy przez należące do niego zwoje przepływa prąd. Zwoje wykonane są z tzw. nadprzewodnika temperatury pokojowej, który w naturalnych warunkach atmosferycznych przewodzi bardzo silny prąd elektryczny. Opanowanie technologii elektromagnetycznej stanowiło ważny krok na drodze rozwoju technologii grawitonowej.

Uzbrojenie i obrona

Broń zwojowa

Broń zwojowa to w zasadzie zmilitaryzowany akcelerator cząsteczkowy. Owinięte wokół lufy zwoje elektromagnesu napędzają ferromagnetyczne pociski do prędkości hipersonicznych (ponad 2 km/s) poprzez precyzyjną sekwencję włączania i wyłączania zwojów. Broń zwojowa znana jest z osiągania imponującej energii kinetycznej. Dzięki temu nawet małokalibrowe pociski są w stanie dokonywać poważne szkody na duże dystanse, a także przebijać solidny pancerz. Standardowe działo zwojowe montowane na gwiezdnych okrętach wojennych rozpędza pocisk żelazno-wolframowy o objętości 1 m3 (20 ton) do prędkości 30 km/s, wobec czego pocisk osiąga energię kinetyczną 9 TJ, porównywalną do mocy nowoczesnej taktycznej głowicy nuklearnej.

Broń plazmowa

Broń plazmowa to zmilitaryzowane emitery energii ukierunkowanej. Plazma wyzwalana jest poprzez rozpędzenie wzdłuż elektromagnetycznego akceleratora liniowego, które nadaje ładunkowi kształt pocisku albo strumienia. Przy uderzeniu w cel uwalniana energia zadaje potężne obrażenia termiczne. Ze względu na niebezpieczeństwo związane z jej użytkowaniem najczęściej stosowana jest w systemach uzbrojenia okrętów kosmicznych oraz artylerii przeciwlotniczej.

Elektryczny pancerz reaktywny

Elektryczny pancerz reaktywny składa się z warstw przedzielonych próżnią oraz połączonych sprężystym tworzywem płyt atrastali. Przez pancerz nieustannie przepływa silny prąd elektryczny. Gdy pocisk kinetyczny uderza o wierzchnią warstwę następuje błyskawiczne, acz tymczasowe przemieszczenie płyt, które rozprasza energię kinetyczną. W razie przebicia pocisk zamyka obwód elektryczny między płytami i zostaje unicestwiony przez gwałtowny przepływ prądu.

Pola siłowe

Pola siłowe okrętów wojennych to w zasadzie potężne pola elektromagnetyczne. Pierwotnie chroniły pierwsze statki kosmiczne przed naturalnymi zagrożeniami, jak choćby promieniowanie kosmiczne. Uwięzienie w polu naładowanej plazmy tworzy swoisty wysokoenergetyczny bąbel, który zapewnia bardziej wszechstronną ochronę. Wytwarzane przez nowoczesne generatory pola są w stanie rozpraszać i pochłaniać ostrzał z broni cząsteczkowej (np. plazmowej) oraz odbijać ferromagnetyczne pociski wystrzelone z broni kinetycznej. Ponieważ pola działają w obie strony, niektóre sekcje okrętów były wydzielone spod ich wpływów aby mogły poprawnie funkcjonować. Dotyczyło to wypustki sensorów i transmiterów, systemy uzbrojenia oraz dysze silników.

Napędy

Napęd impulsowy

Napęd impulsowy stanowi podstawowy napęd używany przez okręty kosmiczne. Znajdujące się w komorze reaktora paliwo jest bombardowane antyprotonami aż przemieni się w gorącą plazmę, którą utrzymuje w ryzach silne pole elektromagnetyczne. Rozgrzane plazmą cząsteczki paliwa nadają okrętowi znaczny rozpęd kiedy opuszczają magnetyczne dysze w postaci bladobłękitnego pióropusza. Napęd impulsowy używany jest do poruszania się w przestrzeni kosmicznej z prędkościami stanowiącymi ułamki prędkości światła. Przy prędkościach relatywistycznych, tj. przekraczających 10% prędkości światła, należy brać poprawkę na zjawisko dylatacji czasu.

Napęd anihilacyjny

Napęd anihilacyjny stanowi najpotężniejszy typ napędu używanego do podróżowania z prędkościami podświetlnymi. Równe ilości protonów oraz antyprotonów przechodzą proces wzajemnej anihilacji, podczas którego powstają piony, lekkie cząstki elementarne. Magnetyczne dysze ukierunkowują piony w strumienie nadające okrętom rozpęd większy, niż napęd impulsowy. Napęd anihilacyjny jest wydajny i szybki, jednak wymaga znakomitych systemów chłodzących oraz osłon niwelujących promieniowanie gamma.

Źródła zasilania

Reaktor fuzji katalizowanej

Reaktor fuzji katalizowanej realizuje kontrolowaną syntezę termojądrową deuteru i helu-3, ciężkich izotopów wodoru oraz helu, przy pomocy nikłych ilości antymaterii. Paliwo napromieniowuje się antyprotonami w celu zainicjowania fuzji nuklearnej w obrębie potężnego pola elektromagnetycznego komory reaktora. Powstałe w rezultacie naładowane protony oraz atomy helu generują ogromne ilości energii, dostarczane przez sieć kanałów elektrycznych do poszczególnych systemów jako potężne źródło zasilania. Fuzja nuklearna generuje 3-4 razy więcej energii niż rozszczepienie jądra atomowego. Prócz tego, proces jest wysoce wydajny, zaś masa reaktora oraz paliwa względnie niewielka, co ma kluczowe znaczenie dla okrętów kosmicznych.

Reaktor anihilacyjny

Reaktor anihilacyjny produkuje ilości energii o dwa rzędy wielkości potężniejsze niż najbardziej wydajny reaktor fuzyjny. Antymaterię przechowuje się ją w obrębie silnych, oscylujących pól elektromagnetycznych przy temperaturze bliskiej zeru absolutnemu. Następnie, w obrębie reaktora dochodzi do zderzania równoważnych ilości materii oraz antymaterii. Zachodzący wówczas proces anihilacji cząsteczkowej wytwarza ogromne ilości naładowanych fotonów w postaci promieniowania gamma, a także istotny produkt uboczny w postaci grawitonów. Konwertery przekształcają promieniowanie oraz energię kinetyczną wyzwolonych w trakcie reakcji innych cząstek w prąd elektryczny.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki